شايد بتوان يوزف وينکلر را توماس برنهارتي ديگر ناميد. وينکلر نيز همانند برنهارت از خمودگي ذهنها در محيطهاي روستاي اتريش مينويسد و از رياکاري آشکار و پنهان سياسي که از دوران فاشيسم بهويژه در اذهان روستاييها باقي مانده است. وقت رفتن شرححال دهقانزادهاي است که دوران کودکياش در ملک و مزرعهي پدري گذشته است، ملک و مزرعهاي که او آن را جهاني بيزبان مينامد. در اين جهان، محبت پدري سهم حيوانان مزرعه و خشونت سهم بچههاست. آن دهقانزاده خود وينکلر است که در اين اثر با زباني کوبنده، با آميزهاي از کفر و ايمان، آيينهاي کليساي کاتوليک را نقد ميکند.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .