موراکامی در این اثر به سراغ مضمونهایی میرود که همواره در آثار او حضور دارند: تنهایی انسان مدرن، خاطرات نیمهفراموششده، عشقهای گمشده، و شکاف میان جهان ذهنی و جهان بیرون. این داستانها، چه کوتاه باشند و چه تأملی بلند، تجربهای حسی و ذهنی ایجاد میکنند—همان تجربهای که خوانندگان موراکامی را به دنیای او میکشاند: دنیایی ساکت اما پر از حرکتهای پنهان. «زبان غریب غمگین» کتابی است درباره صداهایی که شنیده نمیشوند، احساسهایی که راهی برای بیان ندارند، و آدمهایی که میان گذشته و اکنون سرگرداناند. موراکامی با مهارتی شاعرانه این سکوتها را روایت میکند. ساختار کتاب
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .