نمایشنامه «مشت به هوا» نوشتهی مایکل کریستوفر، اثری است که با نگاهی ژرف و انسانی به موضوع مرگ، خانواده و گذر زمان میپردازد. کریستوفر، بازیگر و نمایشنامهنویس آمریکایی متولد ۱۹۴۵، این اثر را در سال ۱۹۷۷ برای صحنهی برادوی نوشت و همان سال جایزهی پولیتزر و تونی را برای بهترین نمایشنامه دریافت کرد. داستان در محوطهی یک بیمارستان بزرگ میگذرد؛ جایی که سه بیمار لاعلاج به همراه خانوادههایشان در سه کلبه جداگانه زندگی میکنند. فضای نمایش چیزی میان آسایشگاه و صحنهی آزمایش روانی است: محیطی محدود اما شفاف که در آن هر شخصیت در آستانهی مرگ، با خود، دیگران و معنای زیستن روبهرو میشود. این سه کلبه روایتهایی موازی را شکل میدهند. جو با همسرش مگی و پسرشان استیو روبهروست؛ مردی که میخواهد با واقعیت بیماریاش صادق باشد اما مگی از پذیرفتن مرگ او میگریزد. برایان، بیمار دیگری، همراه با همسر سابقش بورلی و شریک زندگی کنونیاش مارک، به دنبال معنا و خلاقیت تا واپسین لحظات زندگی است. فلیسیتی، زنی پیر و درگیر زوال عقل، با دخترش اگنس زندگی میکند که برای حفظ امید مادرش، نامههایی ساختگی از خواهر مردهاش مینویسد.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .