آنچه مانیاک را از یک اثر صرفا تاریخی متمایز میکند، دغدغهی اخلاقی آن نسبت به قدرت دانش است و لاباتوت نشان داده که پیشرفت علمی همیشه با پرسشی همراه بوده: آیا توانایی ساختن چیزی، بهخودیخود کافی است برای ساختنش؟ شخصیتهای کتاب از فیزیکدانی که در آستانهی جنگ جهانی به بحرانی روانی دچار میشود تا ریاضیدانی که رویای عقلانیت محض داشت، همگی در نقطهای میان درخشش فکری و فروپاشی انسانی ایستادهاند. آنچه «مانیاک» را برای خوانندهی امروزی جذاب میکند، تواناییاش در پیوندزدن گذشته و اکنون است؛ از آزمایشگاههای فیزیک دههی ۱۹۳۰ تا صفحهی بازی گو در قرن بیستویکم. این کتاب برای خوانندهای که به تاریخ علم، فلسفهی تکنولوژی یا رابطهی پیچیدهی انسان و هوش مصنوعی علاقه دارد، بستری غنی فراهم میکند، بیآنکه نیاز به پیشزمینهی تخصصی در ریاضیات یا فیزیک داشته باشد. مانیاک را میتوان ادامهی طبیعی نگاه لاباتوت به رابطهی میان دانش و جنون دانست، اما اینبار با محوریتی شخصیتمحورتر و روایتی که بیشتر حول سرگذشت یک انسان واحد، فون نویمان، شکل میگیرد.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .