این کتاب دعوتی است به بازاندیشی در مفهوم «خانه/وطن» - در بستر زبان، خاطره، و وضعیت تبعیدیِ انسان مدرن. باربارا کاسَن در این اثر ما را به سفری میبرد میان اسطوره و واقعیت -از اودیسهی سرگردان هومر تا آینئاس مهاجر ویرژیل، از زبان مادری هانا آرنت تا جزیرهی کرس با آن حالوهوای یونانیاش از دید خود کاسن- تا با نگاهی شاعرانه و فلسفی، نوستالژی را نه صرفاً دلتنگی برای گذشته یا برای خانه، بلکه تجربهای زبانی و هستیشناختی بنماید: احساس بیجایی در جایی که گمان میکردیم خانه است. نویسنده نشان میدهد که چگونه زبان میتواند وطن باشد، و چگونه بیریشگی میتواند نوعی ریشهداری تازه بیافریند. اگر خانه جایی باشد که در آن پذیرفته میشویم، شاید تنها در مهماننوازی از دیگری بتوانیم در «خانه» سکنا بگزینیم.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .