«آندروماک»، یکی از نمایشنامههای کمتر شناختهشده اما عمیقا تأثیرگذار اوریپید، تراژدینویس بزرگ یونان باستان، روایتی تلخ و تکاندهنده از رنجهای پس از جنگ است. این اثر که احتمالا در میانهی قرن پنجم پیش از میلاد نوشته شده، بخشی از سرنوشت شخصیتهای اسطورهای جنگ تروا را به تصویر میکشد، با تمرکز بر آندروماک، بیوهی هکتور و بردهی نئوپتولموس، پسر آشیل. نمایش با روایت رنجهای بیپایان آندروماک آغاز میشود؛ زنی اصیل و نجیب از تبار تروا که پس از کشتهشدن شوهرش و سقوط سرزمینش، به اسارت یونانیان درآمده و به همخوابهی پسر دشمن بدل شده است. در مرکز تراژدی، تقابل بین او و هرمیونه، همسر رسمی نئوپتولموس قرار دارد. هرمیونه، زن جوان و پرشکوه اسپارتی، از حضور آندروماک در خانهی شوهرش در رنج است و خشم و حسادتاش را به تهدیدی مرگبار تبدیل میکند. در این میان، دخالت پدر هرمیونه، منلائوس، به پیچیدگی ماجرا میافزاید. منلائوس با سیاستورزیای آغشته به بیرحمی، در پی حذف آندروماک و فرزندش است. این تصمیم به مثابه نمادی از قساوت پیروزمندان در جنگ، نقشی محوری در تقابل اخلاقی نمایش دارد. در نهایت، مداخلهی پیریس، پدربزرگ نئوپتولموس، و سپس خبر مرگ فجیع نئوپتولموس در معبد دلفی (بهدست اورستس)، بر تراژدی رنگی دیگر میزند.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .