بختیار علی در رمان «نفرت نوبهاران» بار دیگر به دغدغههای اصلی خود بازگشته است. موضوعاتی چون خشونت، حافظهی جمعی و پیوند پیچیدهی میان فرد، تاریخ و قدرت در مرکز توجه این رمان قرار دارند. رمان «نفرت نوبهاران» از همان ابتدا خواننده را با جهانی آشفته و خونین روبهرو میکند؛ جهانی که در آن خشونت نه یک حادثهی موقتی، بلکه نیرویی تکرارشونده و آزاردهنده است. رمان روایتگر زندگی انسانهایی است که گرفتار چرخهی بیپایان کینه و انتقام شدهاند. شخصیتهای داستان، خواه قربانی و خواه عامل خشونت، در مرز باریک میان بقا و فروپاشی حرکت میکنند. بختیار علی با زبانی شاعرانه اما گزنده نشان میدهد چگونه حافظهی تاریخی همواره زنده میماند و زخمهای گذشته نهتنها هرگز ترمیم نمیشوند، بلکه در هر نسل به شکلی تازه سرباز میکنند. یکی از ویژگیهای مهم این رمان، تمرکز بر «بدن» بهعنوان میدان اصلی قدرت است. برایناساس، بدن شخصیتها بارهاوبارها دستخوش تحقیر، شکنجه یا محدودیت میشود و از این راه نویسنده نشان میدهد که سیاست و سلطه نهتنها در نهادهای بیرونی، بلکه در درونیترین لایههای وجود انسان حضور دارند. این نگاه باعث میشود نفرت نوبهاران فراتر از یک داستان دربارهی جنگ یا خشونت باشد و بهنوعی روایت فلسفی از وضعیت بشر در جهان معاصر تبدیل شود.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .