در این جلد، که درخشش سازش ناپذیر ذهن او را تأیید میکند، امیل چوران شرایط انسان را به اساسیترین اجزای آن، یعنی تولد و مرگ، تقلیل میدهد، و نشان میدهد که فاجعه نه در چشمانداز مرگ، بلکه در واقعیت تولد نهفته است: «آن حادثه خندهآور». امیل چوران به سبک روشن و قصیده ای که مشخصه آثارش است، از زمان و مرگ، خدا و دین، خودکشی و رنج، و وسوسه سکوت می نویسد.
شما می توانید با ثبت نظر و امتیاز خود ما را در بهبود محصولات یاری رسانید .